Rozpoczynamy proces popularnie zwany “socjalizacją”. Chociaż większość miłośników i właścicieli psów zna doskonale ten termin i nagminnie go używa, niewielu z nich poprawnie go rozumie. Socjalizacja to proces zdobywania przez psa umiejętności funkcjonowania w środowisku w jakim przyjdzie mu spędzić życie. Poprawnie przeprowadzona uczy psa spokojnego zachowania w sytuacjach, które będzie na codzień spotykał. Dużą rolę odgrywają tu hodowcy, którzy powinni zadbać o zapoznanie szczeniaków z różnymi osobami, domowymi sprzętami takimi jak np. odkurzacz, suszarkę, telewizor, radio, różnymi nawierzchniami, przedmiotami, dźwiękami. Dobrze zsocjalizowany szczeniak w hodowli to nie wszystko, po odbiorze malucha socjalizacja musi być kontynuowana przez nowych właścicieli. Niestety większość właścicieli źle rozumie socjalizację – absolutnie nie jest to bezmyślne puszczanie szczeniaka do każdego psa i człowieka, żeby sobie pobiegał, pobawił się, czy przywitał. Efekt tego często jest widywany na spacerach pies już jako dorosły zwierzak biega od psa do psa, od człowieka do człowieka, kompletnie nie reagując na wołania właścicieli albo spędza większość życia na smyczy, bo się nie słucha, ucieka jak tylko zobaczy psa na drugim końcu łąki czy parku. Pies ma mieć kontakt z innymi zrównoważonymi psami, ma być głaskany przez innych, ale wtedy kiedy właściciel sobie tego życzy i pod jego stałą kontrolą. Szczeniaka powinniśmy zapoznać z takimi miejscami jak rynek miasta, dworzec kolejowy, ruchliwe ulice, hale, inne mieszkania, autobusy, tramwaje, samochody.
- Socjal to nie zasypywanie psa wrażeniami, ale budowanie jego wiary we własne możliwości i stopniowe zapoznawanie go z nowymi sytuacjami.
- Socjal to przemyślane kontakty z innymi psami, gdzie pies ma czas i na zabawę z innymi psami i z opiekunem.
- Socjal to nie uodparnianie na stres, ale stwarzanie psu okazji do radzenia sobie ze stresem.
- Socjal to nie realizowanie jakiś 12 czy innych założeń dotyczących liczby miejsc, osób itp, które pies ma poznać ,ale zapoznawanie psa z ludźmi, bodźcami w różnym stopniu i natężeniu w zależności od trybu życia, stanu psychicznego psa i jego możliwości fizycznych, tak aby skojarzenia z nimi w jego umyśle były pozytywne.
- Socjal to także przyzwyczajenie psa do zabiegów pielęgnacyjnych i wizyt u weterynarza, które nie zawsze są przyjemne i bezbolesne.
Musimy pamiętać również o okresach lękowych, które będą się pojawiały w miarę dorastania szczeniaka. Pierwszy występuje w wieku 8-10 tygodni, a kolejne między 16-20 tygodniem, około 9- 10 miesiąca, między 14-18 miesiącem. Okres lękowy to czas kiedy szczeniak potrafi się przestraszyć kubła na śmieci, który mijał już setki razy na spacerze. W takiej sytuacji nie należy się śmiać czy krzyczeć na psa, ale spokojnie zachęcić go do obwąchania “intruza” i pochwalić jak tylko pies przełamie swoje obawy.
socjalizacja · szczeniak · Szkolenie · Verti · video
